ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ: ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਲਪਾਂ ਦਾ ਸੱਚ

ਛੋਟਾ ਜਵਾਬ: ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ, ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਾਥੀਆਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ, ਸਦਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਖ ਸਬੂਤਾਂ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਕਿਉਂ ਕਰੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਕੀ ਹਨ।

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹੈ?

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ 'ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਤਜਰਬਾ' ਵਜੋਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਰਾਸਤੀ ਜਾਨਵਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੋਂ ਫੜ ਕੇ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੇਂਦਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਸੂਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਉਮਰ 60-70 ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਭਾਰੀ ਸਵਾਰੀ ਦਾ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਥਾਈ ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਹਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 80% ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਵਿਸ਼ਵ ਪਸ਼ੂ ਸੁਰੱਖਿਆ, 2023)।

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਕਰੂਰ ਸੱਚ: ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਤੱਕ

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਫਾਲੋਵਰ' ਜਾਂ 'ਕੈਪਟਿਵ ਬ੍ਰੇਕਿੰਗ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਕਰੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਤੰਗ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁੱਖਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਧਾਤ ਦੇ ਕੰਡਿਆਂ, ਲਾਠੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕੁਦਰਤੀ ਆਬਾਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਉਦਯੋਗ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਥੀ ਅਕਸਰ ਵਿਆਹਾਂ, ਜਲੂਸਾਂ ਅਤੇ ਮੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਮਿਆਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹੂਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।

ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ

ਹਾਥੀ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਜਾਨਵਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਦ, ਡਰ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸਟੀਰੀਓਟਾਈਪੀ' ਵਿਵਹਾਰ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਣਾ, ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਝੂਲਣਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹਨ ਕਿ ਹਾਥੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਸੰਤੁਲਨ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਨ।

“ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚਲੇ ਆ ਰਹੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਹਾਂ।”

ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮੁੱਦੇ

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਵਨਯਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਐਕਟ 1972 ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਾਥੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਨਵਰ ਹਨ। ਪਰ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕਈ ਖਾਮੀਆਂ ਹਨ। ਕੇਂਦਰੀ ਚਿੜੀਆਘਰ ਅਥਾਰਿਟੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਵਾਰੀ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਸਖਤ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। 2023 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੋਈ ਖਾਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਰਾਜ ਦੇ ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਜਲੂਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਲਪ: ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ। ਸਹੀ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਉਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵੈਟਰਨਰੀ ਸਹੂਲਤ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਨੇੜਲੇ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਨਤਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਲੋੜ

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜਨਤਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਮੁਹਿੰਮਾਂ, ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਦਰਦ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਲਾਨੀ ਅਕਸਰ ਛੁੱਟੀਆਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਜਾਣੇ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਕਰੂਰ ਹੈ।

ਉਪਰੋਕਤ ਗ੍ਰਾਫ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੈਦੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮਾਮੂਲੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਰਾਵਟ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਦਬਾਅ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗਿਰਾਵਟ ਤੇਜ਼ ਹੋਵੇ।

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਮ ਸਵਾਲ (FAQ)

ਕੀ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ?

ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵਨਯਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਐਕਟ 1972 ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਾਥੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਪਰ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਈ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਸਵਾਰੀ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਨੇ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਵਾਰੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀ ਹਨ?

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਠੀਆ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਵਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਹਾਥੀ ਅਕਸਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਅਨੁਸਾਰ, 70% ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਵਾਰੀ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਦੇ ਲੱਛਣ ਪਾਏ ਗਏ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਫਿਲਹਾਲ ਕੋਈ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਾਥੀ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਕੋਰਬੇਟ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਈ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਲੀਫੈਂਟ ਕਨਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਕੇਅਰ ਸੈਂਟਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਬੰਦੀਪੁਰ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕੁਝ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਵਿੱਚ ਵਲੰਟੀਅਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਕੀ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?

ਜਦੋਂ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਾਥੀ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਸਹੀ ਭੋਜਨ ਪਾ ਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਸੈੰਕਚੂਰੀਆਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਖ ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਸਿੱਟਾ: ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰੋ, ਕਰੁਣਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ

ਹਾਥੀ ਸਵਾਰੀ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਪਰ ਕਰੂਰ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਲਪਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਣ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਬਲਕਿ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਮਾਨਵਤਾ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।