நீரைக் குடிக்கும் பால்: ஒரு லிட்டர் பாலின் மறைக்கப்பட்ட நீர் அடிச்சுவடு

<b>குறுகிய பதில்:</b> ஒரு லிட்டர் பால் உற்பத்திக்கு சராசரியாக 1,020 லிட்டர் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. இதில் கால்நடைகளின் உணவு உற்பத்தி, குடிநீர் மற்றும் பண்ணை செயல்பாடுகளுக்கான நீர் ஆகியவை அடங்கும். பால் பண்ணைத் தொழிலின் இந்த மிகப்பெரிய நீர் அடிச்சுவடு, உலகெங்கிலும் நீர் ஆதாரங்கள் குறைவதற்கும், சுற்றுச்சூழல் சமநிலையின்மைக்கும் ஒரு முக்கிய காரணமாக அமைகிறது.

நாம் உண்ணும் உணவுப் பொருட்களின் உற்பத்திக்கு எவ்வளவு தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது என்பதை நாம் பொதுவாக உணருவதில்லை. குறிப்பாக, ஒரு லிட்டர் பால் நமது தட்டில் வருவதற்கு முன், பூமியில் இருந்து எவ்வளவு மதிப்புமிக்க நீர் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பது அதிர்ச்சியளிக்கும் ஒன்று. வேக்ஈகோ (VegEco) ஒரு பொறுப்புள்ள இதழாக, பால் உற்பத்தியின் மறைக்கப்பட்ட நீர் அடிச்சுவட்டை ஆராய்ந்து, அதன் சுற்றுச்சூழல் தாக்கங்களையும், நிலைத்தன்மைக்கான மாற்று வழிகளையும் ஆய்வு செய்கிறது. உலகளவில் நீர்ப் பற்றாக்குறை அதிகரித்து வரும் இக்காலகட்டத்தில், நமது உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வு மிக அவசியம்.

ஒரு லிட்டர் பால் உற்பத்திக்குத் தேவையான நீரின் அளவை கண்டறிதல்

பால் உற்பத்தியின் நீர் அடிச்சுவடு என்பது, ஒரு லிட்டர் பாலை உற்பத்தி செய்யத் தேவையான மொத்த நீரின் அளவு ஆகும். இதில் இரண்டு முக்கிய கூறுகள் உள்ளன: நீல நீர், பச்சை நீர் மற்றும் சாம்பல் நீர். நீல நீர் என்பது ஆறுகள், ஏரிகள் மற்றும் நிலத்தடி நீர் போன்ற மேற்பரப்பு மற்றும் நிலத்தடி நீர் ஆதாரங்களில் இருந்து நேரடியாகப் பயன்படுத்தப்படும் நீராகும். பச்சை நீர் என்பது மழைநீரின் மூலம் நேரடியாகப் பயிர்கள் உறிஞ்சப்படும் நீரைக் குறிக்கிறது. சாம்பல் நீர் என்பது மாசுபடுத்தப்பட்ட நீரை சுத்தம் செய்யத் தேவையான நீரின் அளவாகும் (Water Footprint Network, 2023).

கால்நடை வளர்ப்பில், இந்த நீர் அடிச்சுவட்டின் பெரும்பகுதி கால்நடைகளுக்கு வழங்கப்படும் தீவனப் பயிர்களை வளர்ப்பதில் இருந்து வருகிறது. ஒரு மாடு ஒரு நாளைக்குக் குடிக்கும் நீரை விட, அதன் உணவை உற்பத்தி செய்ய பன்மடங்கு அதிக தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. உதாரணமாக, மக்காச்சோளம், சோளம், போன்ற தீவனப் பயிர்களுக்கு அதிக அளவில் நீர் தேவைப்படுகிறது. இது நமது நீர் வளங்களுக்கு பெரும் சவாலாக அமைகிறது. குறிப்பாக, தமிழ்நாட்டில் பெரும்பாலான விவசாயம் நீர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் நிலையில், இத்தகைய நீர் பயன்பாடு பெரும் கவலையை அளிக்கிறது.

பசுமை, நீலம் மற்றும் சாம்பல் நீரின் பங்களிப்பு

ஒரு பசு வளர்ப்பதற்குத் தேவையான நீரின் பெரும்பகுதி அதன் தீவன உற்பத்தியில் இருந்து வருகிறது. கால்நடைகள் உண்ணும் புற்கள் மற்றும் தானியங்கள் வளர பச்சை நீர் (மழைநீர்) மற்றும் நீல நீர் (பாசனம்) தேவைப்படுகிறது. மேலும், கால்நடைப் பண்ணைகளில் ஏற்படும் கழிவுகள், நிலத்தடி மற்றும் மேற்பரப்பு நீர் ஆதாரங்களை மாசுபடுத்தும் சாத்தியம் உள்ளதால், அவற்றை சுத்தம் செய்ய சாம்பல் நீர் தேவைப்படுகிறது. இந்த மூன்று வகை நீர்ப் பயன்பாட்டையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டால், பால் உற்பத்தியின் உண்மையான நீர் அடிச்சுவடு மிகவும் அதிகமாக இருக்கும்.

““நமது உணவு உற்பத்தி முறைகள் நீர் ஆதாரங்கள் மீது ஏற்படுத்தும் அழுத்தத்தை நாம் புறக்கணிக்க முடியாது. ஒரு லிட்டர் பால் உற்பத்திக்குத் தேவையான நீர், ஒரு குடும்பத்தின் ஒரு நாள் அத்தியாவசிய தேவைக்கு நிகரானது.””

பால் உற்பத்தியின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பொருளாதாரத் தாக்கங்கள்

பால் உற்பத்தியின் பெரும் நீர் அடிச்சுவடு பல சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. நீர் பற்றாக்குறை, நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைதல், ஆறுகள் வறண்டு போதல் ஆகியவை அவற்றில் சில. இது விவசாய சமுதாயங்களில் சமூக பொருளாதார பிரச்சனைகளை உருவாக்குகிறது. நீர் கிடைப்பது குறைவதால், விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படுகிறது, உணவுப் பாதுகாப்பும் கேள்விக்குள்ளாகிறது.

காலநிலை மாற்றம் மற்றும் நீர் ஆதாரங்கள்

காலநிலை மாற்றம் நீர் சுழற்சியைப் பாதிக்கிறது, மழையின் அளவையும், வடிவத்தையும் மாற்றுகிறது. இது பால் பண்ணைத் தொழிலுக்குத் தேவையான நீர் கிடைப்பதில் நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்குகிறது. வறட்சியால் பாதிக்கப்படும் பகுதிகளில், கால்நடைகளுக்கு நீர் கிடைப்பது மேலும் சவாலாகி, அவற்றின் ஆரோக்கியத்தையும், பால் உற்பத்தியையும் பாதிக்கிறது. இது ஒரு சுழற்சிமுறையில் உணவு உற்பத்தியையும், நீர் பாதுகாப்பையும் பாதிக்கிறது.

தாவர அடிப்படையிலான பால் மாற்றுப் பொருட்களின் நிலைத்தன்மை

பால் உற்பத்திக்கு மாற்றாக தாவர அடிப்படையிலான பால் மாற்றுப் பொருட்கள் (Plant-based milk alternatives) நீர் வளங்களை மிகவும் திறமையாக பயன்படுத்துகின்றன. பாதாம் பால், ஓட்ஸ் பால், சோயா பால், தேங்காய் பால் போன்ற மாற்றுப் பொருட்கள் பசும்பாலை விட மிகக் குறைந்த அளவே நீர் மற்றும் நிலத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த மாற்றுகள் சுற்றுச்சூழல் அழுத்தத்தைக் குறைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தார்மீக ரீதியாகவும் விலங்குகளுக்கு எந்த வித தீங்கும் விளைவிப்பதில்லை.

திறமையான நீர் மேலாண்மை மற்றும் கொள்கை மாற்றங்கள்

தமிழ்நாடு மாநில அரசு, நீர் மேலாண்மைக்கு ‘நீர்ப்பாசன மேலாண்மை மற்றும் நீர் சேமிப்பு’ போன்ற பல திட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகிறது. ஆனால், கால்நடை வளர்ப்பு நீர் பயன்பாடு குறித்த குறிப்பிட்ட சவால்களை இந்தத் திட்டங்கள் இன்னும் முழுமையாக எதிர்கொள்ளவில்லை. கால்நடைத் தீவன சாகுபடியில் நீர் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதற்கான புதிய கொள்கைகள் மற்றும் விவசாயிகளுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்குவது நிலைத்தன்மைக்கு உதவும்.

நுகர்வோர் தேர்வுகளின் சக்தி மற்றும் தொலைநோக்கு பார்வை

நமது தனிப்பட்ட தேர்வுகளுக்கு ஒரு பெரிய சக்தி உண்டு என்பதை நாம் உணர வேண்டும். தாவர அடிப்படையிலான உணவுப் பழக்கத்திற்கு மாறுவது, பால் உற்பத்தியின் நீர் அடிச்சுவட்டைக் குறைப்பதற்கான ஒரு நேரடியான மற்றும் பயனுள்ள வழியாகும். இது தனிநபர் ஆரோக்கியத்திற்கு மட்டுமல்லாமல், ஒட்டுமொத்தப் பூவுலகின் நலனுக்கும் அத்தியாவசியமானது. சென்னை, மதுரை போன்ற பெருநகரங்களில் தாவர அடிப்படையிலான பால் மாற்றுப் பொருட்களின் தேவை அதிகரித்து வருவதை நாம் காண்கிறோம். இது ஒரு நல்ல தொடக்கம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

பால் மாற்றுப் பொருட்கள் பசும்பாலை விட ஏன் குறைவான நீர் அடிச்சுவட்டைக் கொண்டுள்ளன?

பால் மாற்றுப் பொருட்கள், பெரும்பாலும் தாவர மூலங்களில் இருந்து (ஓட்ஸ், சோயா, பாதாம்) தயாரிக்கப்படுகின்றன, இவை கால்நடைகளை வளர்ப்பதால் ஏற்படும் கடுமையான நீர் தேவையைக் கொண்டிருப்பதில்லை. கால்நடைகளுக்குத் தீவன உற்பத்தி, குடிநீர் மற்றும் பண்ணை பராமரிப்பு ஆகியவற்றிற்கு அதிக தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. தாவரங்களுக்கு நேரடியாக நீர் தேவைப்பட்டாலும், கால்நடைகள் மூலம் ஏற்படும் மறைமுக நீர் பயன்பாட்டை விட இது மிகக் குறைவு.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பால் பண்ணைகள் நீர் பற்றாக்குறையை எப்படி எதிர்கொள்கின்றன?

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பல பால் பண்ணைகள் நீர் பற்றாக்குறையை ஆழ்துளைக் கிணறுகளை நம்பியும், தொலைதூரங்களில் இருந்து தண்ணீர் கொண்டு வந்தும் எதிர்கொள்கின்றன. இது நிலத்தடி நீர்மட்டத்தைக் குறைத்து, விவசாயிகளுக்கு போட்டித்தன்மையை அதிகரித்து, அதிக செலவுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. மழைநீர் சேகரிப்பு மற்றும் நீர் மறுசுழற்சி போன்ற திட்டங்கள் சில இடங்களில் செயல்படுத்தப்பட்டாலும், அவை பெரிய அளவில் நீர்ப் பயன்பாட்டைக் குறைக்கப் போதுமானதாக இல்லை.

பாதாம் பால் அதிக நீர் பயன்படுத்துவதாகக் கூறப்படுவது உண்மையா?

பாதாம் பால் பசும்பாலை விட அதிக நீர் பயன்படுத்துகிறது என்ற பொதுவான கருத்து உள்ளது, ஆனால் இது துல்லியமானதல்ல. பொதுவாக, ஒரு லிட்டர் பாதாம் பால் உற்பத்திக்கு சுமார் 371 லிட்டர் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது, அதேசமயம் ஒரு லிட்டர் பசும்பாலுக்கு 1,020 லிட்டர் தேவைப்படுகிறது. இந்த தவறான புரிதல், பெரும்பாலும் கலிஃபோர்னியாவில் உள்ள பாதாமை வளர்ப்பதற்குத் தேவையான நீரைப் பற்றிய செய்திகளில் இருந்து தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டது (Our World in Data, 2020).

நான் ஒரு தனிநபராக இந்த சவாலை எப்படி எதிர்கொள்வது?

தனிநபராக நீங்கள் தாவர அடிப்படையிலான பால் பொருட்களை (ஓட்ஸ், சோயா, அரிசி பால்) தேர்வு செய்வதன் மூலம், பால் உற்பத்தியின் நீர் அடிச்சுவட்டைக் கணிசமாகக் குறைக்கலாம். மேலும், உள்ளூர் மளிகைக் கடைகளில் கிடைக்கும் பால் மாற்றுப் பொருட்களை முயற்சி செய்யலாம். உணவை வீணாக்காமல் இருப்பதும், நீர் சேமிப்பு பழக்கவழக்கங்களை மேற்கொள்வதும் நமது பங்களிப்பை மேலும் அதிகரிக்கும்.