ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਦੇ ਕਰੂਰ ਸੱਚ: ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਤੋਂ ਸਲੌਟਰਹਾਊਸ ਤੱਕ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਾਈਡ

ਸ਼ਾਰਟ ਜਵਾਬ: ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ (gestation crates) ਧਾਤ ਦੇ ਤੰਗ ਪਿੰਜਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ (ਲਗਭਗ 115 ਦਿਨ) ਕੈਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੁੜ ਨਾ ਘੁੰਮ ਸਕਣ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਉਦਯੋਗ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਆਮ ਹਨ ਪਰ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੇਖ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਕੀ ਹਨ, ਕਿਉਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ।

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਕੀ ਹਨ? ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸੰਦਰਭ

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋ ਸਟਾਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਗਭਗ 2 ਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਅਤੇ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਚੌੜੇ ਧਾਤ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੂਰ (ਸੋਅ) ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਤੰਗ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਕਰੀਟ ਦੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਮਲ ਲਈ ਥੋ�ੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਦਰਮਿਆਨੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਫਾਰਮਾਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਿਕ ਪੱਧਰ ਦੇ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (PAU) ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ (2023) ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜ ਦੇ ਲਗਭਗ 35% ਵੱਡੇ ਸੂਰ-ਫਾਰਮ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਬਾੜਿਆਂ ਜਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਕਿਉਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਪਿੱਛੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਤਰਕ

ਸੂਰ-ਪਾਲਕ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਸੂਰ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਖਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੂਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ-ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਗਰਭਪਾਤ ਦਾ ਖਤਰਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਥਾਂ ਦੀ ਬਚਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੁਨਾਫਾ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੂਰ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਤੰਗ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਨਾ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤਸੀਹੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਘੁੰਮਣਾ, ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪਰਸਪਰ ਕ੍ਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਦਾ ਆਰਥਿਕ ਦਬਾਅ

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਆਮਦਨੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਪੂਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਸੂਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਦਯੋਗਿਕ ਫਾਰਮਾਂ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨੇ ਛੋਟੇ ਕਿਸਾਨਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗਤ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਤੀਬਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਨੀਤੀ (2021) ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਮੀਟ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੋਰ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਇੱਕ ਸੂਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ

ਇੱਕ ਸੂਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ ਇੱਕ ਬੀਜ (sow) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲਗਭਗ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗਰਭਵਤੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ 115-ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹਰਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਫਰੋਇੰਗ ਕ੍ਰੇਟ (ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਿੰਜਰਾ) ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ (ਪਿਗਲੇਟਸ) ਨੂੰ ਲਗਭਗ 3-4 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰਭਵਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੱਕਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੂਰ ਥੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਲੌਟਰਹਾਊਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ? ਉਦਯੋਗ, ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਸੰਸਥਾਵਾਂ

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਸੂਰ-ਪਾਲਕ ਕਿਸਾਨ, ਫੀਡ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਮੀਟ ਪ੍ਰੋਸੈਸਰ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਿਭਾਗ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੀਪਲ ਫਾਰ ਐਨੀਮਲਜ਼ (PFA) ਅਤੇ ਹਿਊਮਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ (HSI) ਇਹਨਾਂ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਬੋਰਡ, ਜੋ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਹੈ।

“ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਤੰਗ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਨਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਰੂਰ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਉਲੰਘਣ ਹੈ।”

ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ? ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨੈਤਿਕ ਮੁੱਦਾ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸੂਰਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੰਗ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਸੂਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਜੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਅਤੇ ਮੂਤਰ ਮਾਰਗ ਦੀਆਂ ਲਾਗਾਂ ਆਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਉਦਯੋਗਿਕ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਾਦ ਅਤੇ ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਮੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਮੁੱਦਾ ਹੈ, ਸੂਰ-ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਕੂੜਾ ਸਥਾਨਕ ਜਲ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਖਤਰਾ ਹੈ।

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ: ਕਰੂਰਤਾ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਮੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਕਲਪ

ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਲੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਕਾਨੂੰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮੁੱਖ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਸੂਰਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਪੀੜਾ, ਸਰੀਰਕ ਸੱਟਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਲੋਚਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪਿੰਜਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਨਾਫਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹਿਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਯਤਨ

ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਕਾਨੂੰਨ, 1960, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਦੇ ਖਾਸ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਨੀਤੀ (2021) ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਪਿੰਜਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕਰੇ, ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਠੋਸ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੈ? ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ

ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ, ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਬੋਰਡ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰ-ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਲਈ, ਅੱਗੇ ਦਾ ਰਾਹ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਿਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸਬਸਿਡੀ ਦੇਣਾ, ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰ-ਮੀਟ ਦੀ ਖਪਤ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕਰਨਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ, ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ (FAQ)

ਕੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਨ?

ਹਾਂ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਕਾਨੂੰਨ, 1960 ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਸ਼ੂ ਕਲਿਆਣ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਇਹਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਈ ਦਬਾਅ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੂਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਹੈ?

ਇੱਕ ਸੂਰ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ, ਲਗਭਗ 115 ਦਿਨ, ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਫਰੋਇੰਗ ਕ੍ਰੇਟ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਛੁਡਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੱਕਰ ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਕੀ ਹਨ?

ਮੁੱਖ ਵਿਕਲਪ ਸਮੂਹਿਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰੇਂਜ ਪਾਲਣ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਖਪਤਕਾਰ ਸੂਰ-ਮੀਟ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਵਿਕਲਪ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਸੂਰਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ?

ਹਾਂ, ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਸੂਰਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੈਦ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਜੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਅਤੇ ਮੂਤਰ ਮਾਰਗ ਦੀਆਂ ਲਾਗਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਖਤਰਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਧਦੀ ਹੈ।