ਫੈਕਟ-ਚੈੱਕ: ਕੀ ਸਿਲਕ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਪਸ਼ੂ-ਕਰੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ? ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸੱਚ

**ਛੋਟਾ ਜਵਾਬ:** ਨਹੀਂ, ਸਿਲਕ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਪਸ਼ੂ-ਕਰੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਕੂਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰੇਸ਼ੇ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਬਾਲ ਕੇ ਜਾਂ ਭਾਫ਼ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਿਲੋ ਰੇਸ਼ਮ ਲਈ ਲਗਭਗ 3,000 ਕੀੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਪੇਟਾ ਇੰਡੀਆ, 2023)। ਪੰਜਾਬ ਸਮੇਤ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਲਪ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗੇ।

ਦਾਅਵਾ: ਸਿਲਕ ਇੱਕ ਨੈਤਿਕ ਕੁਦਰਤੀ ਰੇਸ਼ਾ ਹੈ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਕਈ ਵਪਾਰਕ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅਕਸਰ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਲਕ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ, ਬਾਇਓਡੀਗ੍ਰੇਡੇਬਲ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਰੇਸ਼ਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਕੋਕੂਨ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਅਕਸਰ ਸਿਲਕ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਲਗਜ਼ਰੀ ਫੈਸ਼ਨ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ 'ਕੁਦਰਤੀ' ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ 'ਨੈਤਿਕ' ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ?

ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਕੀੜਾ (ਬੌਂਬਿਕਸ ਮੋਰੀ) ਆਪਣੇ ਕੋਕੂਨ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿਤਲੀ ਬਣ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਪਾਰਕ ਸਿਲਕ ਲਈ, ਕਿਸਾਨ ਕੋਕੂਨ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਰੇਸ਼ੇ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਧਾਗਾ ਨਿਕਲ ਸਕੇ। ਕੁਝ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਮੁਹਿੰਮਾਂ 'ਅਹਿੰਸਾ ਸਿਲਕ' ਜਾਂ 'ਈਰੀ ਸਿਲਕ' ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਲਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਲਬੇਰੀ ਸਿਲਕ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਸਲ ਸਬੂਤ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਦਰਦ

ਸੈਂਟਰਲ ਸਿਲਕ ਬੋਰਡ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 2,000 ਟਨ ਰੇਸ਼ਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਸੈਂਟਰਲ ਸਿਲਕ ਬੋਰਡ, 2024)। ਇੱਕ ਟਨ ਰੇਸ਼ਮ ਲਈ ਲਗਭਗ 30 ਲੱਖ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਪੇਟਾ ਇੰਡੀਆ, 2023)। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਰਤ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਅਰਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਬਾਲਣਾ, ਭਾਫ਼ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਮਾਈਕ੍ਰੋਵੇਵ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨਾ ਇੱਕ ਦਰਦਨਾਕ ਮੌਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੀੜੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਜੀਵ ਹਨ ਜੋ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਯੂਰਪੀਅਨ ਫੂਡ ਸੇਫਟੀ ਅਥਾਰਟੀ, 2020)। ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਿਐਨ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਰੀਸੈਪਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਉਤੇਜਨਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਜਦੋਂ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਕੀੜਾ ਆਪਣਾ ਕੋਕੂਨ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸਾਨ ਕੋਕੂਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਧਾਗਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਕੁਝ ਕਾਰਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਫ਼ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਗਰਮ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੁਕਾ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤਰੀਕਾ ਤੁਰੰਤ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ; ਕੀੜੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਤੜਫਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਐਨੀਮਲ ਐਥਿਕਸ, 2022)।

ਇਸ ਮਿੱਥ ਤੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ, ਫੈਸ਼ਨ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਕਿਸਾਨ ਇਸ ਮਿੱਥ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਚ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਸਿਲਕ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਇਸਨੂੰ 'ਕੁਦਰਤੀ' ਅਤੇ 'ਵਾਤਾਵਰਣ-ਅਨੁਕੂਲ' ਦੱਸ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਕਈ ਲਗਜ਼ਰੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਰਮਾਨੀ ਅਤੇ ਗੁੱਚੀ ਅਕਸਰ ਸਿਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਕਰੂਰਤਾ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਸਰਕਾਰੀ ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਕਿ ਸਿਲਕ ਨੈਤਿਕ ਹੈ, ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਸਰ

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਸ਼ੀਆਰਪੁਰ ਅਤੇ ਰੋਪੜ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਸਾਨ ਸ਼ਹਿਤੂਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 200 ਟਨ ਕੋਕੂਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਪੰਜਾਬ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ, 2023)। ਇਹਨਾਂ ਕੋਕੂਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਰੇਸ਼ਮ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵੀ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਕਿਸਾਨ ਅਕਸਰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ 'ਜ਼ਰੂਰੀ ਬੁਰਾਈ' ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਇਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਦਾਅਵਾ ਬਨਾਮ ਸਬੂਤ: ਇੱਕ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਰਣੀ

ਕੀ ਸਿਲਕ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੈ?

ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਕਰੂਰਤਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਸਿਲਕ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਉਨਾ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਉਦਯੋਗ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਸ਼ਹਿਤੂਤ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੇਸ਼ਮ ਨੂੰ ਬਲੀਚ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰੰਗਣ ਲਈ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਿਲਕ ਦਾ ਕਾਰਬਨ ਫੁੱਟਪ੍ਰਿੰਟ ਕਪਾਹ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ-ਸਖ਼ਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ (ਈਟਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, 2022)। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਿਲਕ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਹਿਤੂਤ ਦੇ ਮੋਨੋਕਲਚਰ ਹੋਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਦੇ ਬਜਾਏ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਨੈਤਿਕ ਵਿਕਲਪ

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਲਕ ਨੂੰ 'ਨੈਤਿਕ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਿਲਕ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ: 'ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਲਕ ਵਿੱਚ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਰੂਰਤਾ-ਮੁਕਤ ਵਿਕਲਪ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵੀਗਨ ਸਿਲਕ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈਂਸਿਲ) ਜਾਂ ਸੂਤੀ, ਲਿਨਨ, ਜਾਂ ਟੈਂਸਲ ਵਰਗੇ ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਕੱਪੜੇ ਚੁਣੋ।' ਇਹ ਤੱਥ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਡਿਫਾਲਟ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਅਪਵਾਦ।

ਅਹਿੰਸਾ ਸਿਲਕ: ਕੀ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਰੂਰਤਾ-ਮੁਕਤ ਹੈ?

ਅਹਿੰਸਾ ਸਿਲਕ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਈਰੀ ਸਿਲਕ' ਜਾਂ 'ਪੀਸ ਸਿਲਕ' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਕੋਕੂਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਕੋਕੂਨ ਤੋਂ ਰੇਸ਼ੇ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੀੜੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਨਾਲ ਰੇਸ਼ੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕਤਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਊਰਜਾ-ਸਖ਼ਤ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਰ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਪੇਟਾ, 2023)। ਇਸ ਲਈ, ਅਹਿੰਸਾ ਸਿਲਕ ਨੂੰ 'ਕਰੂਰਤਾ-ਮੁਕਤ' ਕਹਿਣਾ ਵੀ ਗੁੰਮਰਾਹਕੁੰਨ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ (FAQ)

ਕੀ ਸਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?

ਹਾਂ, ਰਵਾਇਤੀ ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਕੀੜਾ ਕੋਕੂਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੇਸ਼ਾ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਧਾਗਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਵਪਾਰਕ ਸਿਲਕ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਮਾਰਨਾ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਅਭਿਆਸ ਹੈ। ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ, ਅਹਿੰਸਾ ਸਿਲਕ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਕੀ ਸਿਲਕ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਬੂਤ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦਰਦ ਰੀਸੈਪਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਉਤੇਜਨਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਯੂਰਪੀਅਨ ਫੂਡ ਸੇਫਟੀ ਅਥਾਰਟੀ, 2020)। ਉਬਾਲਣਾ ਜਾਂ ਭਾਫ਼ ਦੇਣਾ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਮੌਤ ਹੈ ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਿਲਕ ਨੂੰ 'ਨੈਤਿਕ' ਕਹਿਣਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ।

ਕੀ ਵੀਗਨ ਸਿਲਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ?

ਹਾਂ, ਵੀਗਨ ਸਿਲਕ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਸਮੱਗਰੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈਂਸਿਲ (ਬਾਇਓ-ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਸਿਲਕ) ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਲਪ (ਲਾਇਓਸੈੱਲ) ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਤਪਾਦ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿਲਕ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਹਿਸਾਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਔਨਲਾਈਨ ਸਟੋਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੈਤਿਕ ਫੈਸ਼ਨ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਤੋਂ ਵੀਗਨ ਸਿਲਕ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਕੀ ਸਿਲਕ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਹਾਂ, ਸਿਲਕ ਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਵਿਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੂਤੀ, ਲਿਨਨ ਅਤੇ ਟੈਂਸਲ ਵਰਗੇ ਰੇਸ਼ੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਕਰੂਰਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰਿਸਾਈਕਲਡ ਪੋਲੀਏਸਟਰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਬਾਇਓਡੀਗ੍ਰੇਡੇਬਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਨੈਤਿਕ ਫੈਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਬਾਰੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ?

ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸੈਂਟਰਲ ਸਿਲਕ ਬੋਰਡ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧਾਉਣ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਨੈਤਿਕਤਾ 'ਤੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਸਿਲਕ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕਰੂਰਤਾ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਕੁਝ ਅਸਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਨੀਤੀਗਤ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਆਈ ਹੈ।

ਸਿੱਟਾ: ਸਿਲਕ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ

ਸਿਲਕ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਦਰਦਨਾਕ ਮੌਤ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕਿ ਸਿਲਕ ਨੈਤਿਕ ਹੈ, ਗਲਤ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਲਕ ਉਤਪਾਦਨ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਇਹੀ ਅਭਿਆਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਕਲਪ ਚੁਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਪੌਦਿਆਂ-ਅਧਾਰਤ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਬਲਕਿ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਵੀ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।

“ਸਿਲਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੁਕਾ ਸਕਦੀ; ਹਰ ਕੋਕੂਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।”

ਹਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਰੋਤ